Rollen voor iedereen, op elke halte.
Wie tekent, wie raadt, wie het wachtwoord roept — bij elke halte krijgt iemand anders de leiding. De stille speler op halte één is op halte twee de eerste die spreekt. Je doet het als team, niet als publiek.
Een wandeltour die jullie als team spelen, in Amersfoort.
Teken en raad langs een muur die er niet meer is. Bouw een kerk terug voor de toren weer slaat. En zeshonderd jaar geleden liep een schoenmaker dezelfde route, om een weddenschap die hij aan het verliezen was — je hoort onderweg hoe het hem verging.
De stad is een speelveld. Jullie zijn een team — twee spelers of acht, dezelfde prijs. Elke halte is een plek in Amersfoort waar iets te doen is — schetsen, raden, bouwen, bieden — en elke plek wordt anders door wat jullie daar deden.
Aan het eind heb je een paar uur waar het team iets over te vertellen heeft. Een grap die alleen jullie snappen. Een hoek van Amersfoort die voor jullie iets betekent.
“Mam, hoe ging dat ook alweer af met die schoenmaker?”
— wat we hopen dat er op zondagavond wordt gezegd
De route is een lus van ongeveer twee uur door het oude centrum, langs tien haltes die elk hun eigen spel hebben. Hieronder vier ervan — een spel dat bij de plek hoort, en een feit dat de plek anders maakt zodra je het weet.
Eén van jullie krijgt vier losse aanwijzingen in handen. De rest zoekt de hint in de poort zelf — in een steen, een hijsbalk, een gat waar ooit een ketting hing. Voor jullie het door hebben staat de groep al binnen de muren.
Eén tekent, de anderen raden. Vier rondes: een ridder, een geit, een schoenmaker, een ding dat hier echt heeft gewoond. Wie het snelst raadt zet het volgende object.
Het plein onder de Lange Jan ligt verdacht leeg. Jullie krijgen twee minuten om met z’n allen de oude kerk weer op te bouwen — stuk voor stuk — voor de toren het hele uur slaat. Als hij klaar is, kun je vergelijken wat jullie maakten met wat er stond.
Een veiling om twee minuten. Eén van jullie is de marktmeester en roept de prijzen af van een vracht die hier vijfhonderd jaar geleden op de stenen lag. De rest moet erachter komen wát jullie eigenlijk kopen, voordat de hamer valt.
… en zes andere haltes die je in jouw middag tegenkomt.
Wie tekent, wie raadt, wie het wachtwoord roept — bij elke halte krijgt iemand anders de leiding. De stille speler op halte één is op halte twee de eerste die spreekt. Je doet het als team, niet als publiek.
Geen gids om op te wachten, geen kaart om uit te vouwen, geen ‘waar zaten we ook alweer?’. Tussen de haltes neemt de stad jullie zelf mee — jullie lopen er gewoon heen.
Aan het eind onthult zich een kaart van Amersfoort op linnen, ingevuld door wat jullie deden — welke vraag jullie raadden, welk stuk schoenmakersmiddag jullie te pakken kregen. Geen twee kaarten zijn gelijk.
Hij was twintig. Hij had ja gezegd op een weddenschap waarvan hij om twee uur ’s middags al de uitkomst kon raden. Wat hij had ingezet, hoor je niet meteen — dat horen jullie in stukken, op de hoeken en pleinen waar zijn middag toen plaatsvond.
Wat hij die middag deed, hoor je waar hij het deed. Voor jullie weer bij de Koppelpoort staan, weet je hoe het afliep.
“Hij wist nog niet hoe het zou aflopen. Hij wist alleen dat hij ja had gezegd, en dat er geen weg meer terug was.”
— een stukje van wat je onderweg hoort
Aan het eind heeft niemand gewonnen of verloren. Wel een paar uur waar het team iets over te vertellen heeft — een grap die alleen jullie snappen, een hoek van Amersfoort die voor jullie iets betekent, dat ene feit dat de stad een beetje anders maakt. Op de kaart staat het allemaal.
en jullie wisten dat ene niet, dus dat staat erop.
De lus is ongeveer 2,5 km, met tien haltes. Twee uur is comfortabel als jullie doorlopen; drie uur als jullie willen pauzeren voor iets te drinken. Onderweg zijn er overal banken en cafés.
Allebei. De rollen wisselen per halte — een team van twee doet alles om en om, een groter team verdeelt de taken. De prijs is per team, dus twee of acht maakt voor wat jullie betalen niets uit.
Je krijgt na boeking een link. Je opent ’m bij de Koppelpoort. Verder hoeft niemand iets te installeren of te downloaden.
De route is zo gekozen dat bij elk van de tien haltes een overdekt plekje binnen een minuut lopen ligt. Je kunt ook midden in een halte pauzeren en later weer verder.
Vanaf een jaar of negen lezen kinderen volop mee. Voor jongere kinderen werkt het ook, maar dan vooral als de ouder voorleest. Volwassenen zonder kinderen — ook een prima team.
Tot 24 uur voor de start van jullie middag, gratis. Daarna verzetten we ’m graag naar een andere dag.